ความฝันของฉันในเยาว์วัย
    
       ย้อนไปในอดีตเมื่อหลายปีที่แล้วฉันยังคงเป็นเด็ก และเรายังคงวุ่นกับการทำการบ้านเล็กๆน้อยๆ แม่ก็วุ่นกับการทำกับข้าว เมื่อฉันทำกับการบ้านเสร็จแม่ก็ทำกับข้าวเสร็จพอดี และเราทั้ง 3 คนก็นั่งกินข้าวพร้อมกัน จู่ๆ ! พ่อก็พูดขึ้นมาว่า " โตขึ้นลูกอยากเป็นอะไร ? " ฉันยังคงคิดในใจว่า เราอยากเป็นอะไร ? สิ่งที่เราอยากเป็นนั้นสุจริตหรือปล่าว ? คนอื่นจะชอบไหม ?  ฉันเลยตอบไปว่า "หนูก็ยังไม่แน่ใจ" และอีก      
       หลายปีต่อมา ฉันก็คิดได้ว่า เฮ้ย ! ฉันอยากเป็นพยาบาลอ่ะ มันดูดี และได้ช่วยผู้อื่นอีกด้วย อีกอย่างคือ พ่อแม่เราก็จะสบายเวลาที่พวกเขาเจ็บป่วย และฉันตั้งมั่นว่าจะต้องเป็นพยาบาลให้ได้
     
       หลายปีต่อมา ฉันคิดว่าการที่เราจะเป็นพยาบาลนั้น เส้นทางมันไม่ได้ปูไปด้วยดอกกุหลาบ กว่าจะไปถึง ณ จุดๆ นั้น เราจะต้องเรียนหนัก ไม่มีเวลาพักผ่อน ทำแต่การบ้าน และก็ติวๆๆๆๆๆ  จึงทำให้ฉันเปลี่ยนความคิดว่าอยากเป็นคุณครูเพราะเราชอบเด็ก เด็กๆน่ารักมากๆ และคิดว่าใครได้เป็นครูนะ ดูเท่มาก ! ดูดี มีแต่คนนับหน้าถือตา และเส้นทางที่เราจะเดินไปก็ไม่ค่อยยากเท่าไหร่ ฉันจึงตั่งมั่นว่าอยากเป็น คุณครู !!
       ณ ปัจจุบันนี้ฉันก็ยังคงอยากเป็นคุณครูเพราะ จากการที่เราได้เรียนกับครูแต่ละคน ทำให้เรารู้ว่าเราควรปฏิบัติตัวอย่างไรกับนักเรียน ครูเป็นที่ปรึกษาที่ดีให้กับนักเรียน และเราควรเข้าใจนักเรียนอย่างไร ^^